Even snel... of toch niet?

De buienradar zei dat er een lange bui aan kwam over een half uur, dus bedacht ik dat ik daarvoor nog net even droog met Rekel kon wandelen.

 

    Enigszins gehaast vertrok ik met Rekel richting
    de struinzone langs de rivier. Ik zag wat wits in
    het gras liggen. Het leek een beetje op een
    grote ronde teen knoflook. Toen ik er op
    drukte met mijn wijsvinger, bleek het een
    paddestoel :-) 

 

 

 

 

Geen idee wat voor paddestoel dit is...
Ik vind 'm leuk; foto's maken.
Regen vergeten ;-)

 

PS Zoals vaak deze zomer is het
anderhalf uur later nog steeds droog :-0

Ausland

Vandaag is Rekel voor het eerst naar het buitenland mee gegaan. Hij was niet onder de indruk ;-) Hij had keurig zijn hulphondentuigje aan en nergens problemen gehad gelukkig. Verder lekker geluncht en in het bos gewandeld. Tanken hadden we in NL al gedaan want de goedkope tankactie was afgelopen. Voor het eerst sinds Corona een mogelijkheid om boeken te posten naar Oosterijk, USA, Australië en Canada.

Onderweg kwamen we deze prachtige 'openbare boekenkast' tegen. Geen engelstalige boeken en ook niets bij me om los te laten helaas. Het deed me er wel weer aan denken dat ik ook graag een boekenkastje in de tuin wil zetten...

Rekel zit op de trap (nee, niet 'sochtends vroeg om kwart over zeven!)

Omdat ik in het nieuwe huis twee trappen heb zijn Rekel en ik af en toe traplopen aan het oefenen als we bij mijn lief zijn. Naast de ingang van het appartementencomplex is een trap met hele lang treden die Rekel al goed onder de knie had dus gisteren vond ik het tijd voor een nieuwe uitdaging: een 'gewone' trap met korte treden. We zijn makkelijk begonnen met de trap links; die heeft drie treden. Rekel kwam keurig iedere keer naast me op de trede zitten. Geen centje pijn!
Tijd voor de volgende uitdaging: de rechter trap op de (niet zo scherpe) foto met dertien of veertien treden. Heel rustig gingen we steeds een aantal treden omhoog en dan kwam Rekel naast me op de tree zitten. Tot mijn vreugde ging het echt heel goed! Geen twijfel bij Rekel en

geen angst. Brokjes vielen hem ten deel
:-D Dus op naar beneden. Halverwege de trap kwam Rekel zo naast me zitten. Ik moest hardop lachen; dit ziet er echt geinig uit! Het vastleggen kostte even wat moeite (geen selfiestick bij me natuurlijk
:-\), maar Rekel bleef keurig zitten terwijl ik een trede naar beneden ging om met de selfie-stand deze foto te maken. Wat ziet 'ie er toch lief uit zo! Hij kijkt nog net niet in de lens...

Naar buiten met de fietskar (en de hond :-))

Beetje wonderlijke titel als je het zo bekijkt, maar de hondenfietskar die ik 6 weken geleden voor Rekel (en mij :-)) kocht is tot nu toe in gebruik geweest als bench zodat Rekel er aan kon wennen. Vanavond heb ik de fietskar voor het eerst voorzien van wielen en trekstang en heb ik 'm achter de fiets gehangen. Toen heb ik met Rekel allerlei oefeningen gedaan, zoals in de bench gaan terwijl 'ie achter de fiets hangt (beetje wiebelig), langzaam lopen naast de fiets terwijl de fietskar er ook achter hangt (rammelderammel doet de fietskar op de straatstenen), draven naast de fiets terwijl de fietskar er ook achter hangt (RAMMELDERAMMEL doet de fietskar op de straatstenen), in de

bench met de deurtjes dicht terwijl mama langzaam met de fiets loopt, draven naast de fietskar op het asfalt (heerlijk rustig), in de fietskar zitten terwijl mama rustig op het asfalt fietst (ging goed!), nog een stukje draven naast de fietskar over asfalt en straatstenen en tot slot nog een stukje in de fietskar op asfalt en een klein stukje straatstenen. We zijn ruim een uur zoet geweest met in elkaar zetten van de fietskar erbij en tevreden gaan we het huis in. Wat heb ik toch een knappe hond!

Onderweg...

Rekel en ik kwamen vandaag tijdens onze wandeling een hazelworm tegen. Deze was heel glanzend,een centimenter of 20 en egaal gekleurd. Een jonkie volgens wikipedia.

En gisteren kwamen we deze verrassing tegen op een paadje waar we met enige regelmaat lopen :=) Misschien kan ik hier ook eens een bookcrossingboek achterlaten.

Fijne feestdagen en een goed 2020!

Voorbeeldig hondje

Gisteren gingen we naar de begraafplaats waar de tante van mijn man ligt om de grafsteen te gaan bekijken die geplaatst was. Rekel ging ook mee. Eerst bijna een uur in de auto (met 1 stop onderweg) en dan in de draagzak mee naar de steen en later lunchen.

Ik wist niet wat ik moest verwachten, omdat dit de eerste keer was dat we naar een lunchgelegenheid gingen. Rekel gedroeg zich voorbeeldig (was waarschijnlijk ook moe van alle indrukken) en lag lekker te slapen onder de tafel. Het café waar we zaten was ook erg gastvrij en had een waterbak voor Rekel klaargezet :-) Het was een goede ervaring.

Een echte Rekel!

Mister Yellow wordt Rekel

Dit is 'm dan; onze Rekel!